ADAPTACJA RUIN MŁYNA SZANCERA NA HOTEL&SPA

CENTRUM KULTURY HISZPANI PRZY PLACU BISKUPIM W KRAKOWIE

.
Obiekt znajduje się przy placu Biskupim w Krakowie, pomiędzy kamienicą Ćmielów a budynkiem YMCA, wzdłuż ulicy Biskupiej. Na obecnym terenie znajduje się parking oraz zaniedbane budynki, które odpychają swym widokiem i burzą piękno miejsca. Plac Biskupi jak i cała okolica wygląda nieestetycznie, zwłaszcza blisko centrum, jej potencjał nie jest wykorzystywany w wystarczający sposób. Mój projekt zagospodarowania Placu jest powtórzeniem elewacji, przy pomocy okrągłych ławek, w których rosną drzewa. Plac umożliwia wtedy miejsce do
odpoczynku lub spotkań ludzi a drzewa zazieleniają plac, odbierając dużą miejskość betonowych ścian dookoła. Ten sam zabieg zastosowałam w miejscu muru, pozostawiając jedynie bramę wejściową a w miejscu murów zastosowałam gęsto rosnącą zieleń rozmieszczoną w tej samej pofalowanej linii co elewacja i położenie ławek i roślinności na Placu Biskupim.
Położenie geograficzne i burzliwa historia Hiszpanii, spowodowały zróżnicowanie architektury tego kraju i stylów architektonicznych. Mieszkańcy Hiszpanii zwykle nieśpiesznie przyjmowali główne nurty architektury europejskiej, nadając im często skrajną lub stylizowaną formę, naginając styl architektoniczny na swój specyficzny sposób. Trudniej w Hiszpanii, niż gdziekolwiek w innym kraju europejskim o czystość formy architektonicznej bo przez stulecia modyfikowane budowle są dziś plątaniną stylów i odmian ale jednocześnie mało który kraj w
Europie, może pochwalić się taką ilością perełek architektonicznych, słynnych na całym świecie. Głównymi tendencjami w budownictwie Hiszpańskim jest podkreślenie i wydłużenie konstrukcji architektonicznej, plastyczna bryła, malownicza elewacja, lekkość formy i miękkie, falujące linie.

MAZE ESTATE – PROJEKT OSIEDLA MIESZKALNEGO PRZY STARYM PASIE STARTOWYM W
KRAKOWIE


Celem projektu jest przedstawienie koncepcji środowiska mieszkalnego w istniejącej rzeczywistości współczesnego miasta, Wtapiającego się w już istniejące strefy komunikacji i infrastrukturę techniczną. Stworzenie programu zapewniającego obecne oczekiwania jakości miejskiego środowiska zamieszkania w tkance miejskiej. Zaproponowanie pożądanych relacji między elementami kształtującymi przestrzeń, w zależności o od kontekstu kulturowego i przestrzennego dla samej tożsamości miejsca i kreacji nowych wartości estetyczny. Zadbanie o rolę środowiska przyrodniczego, w wszelkich strefach oraz powiązanie z miejską przestrzenią publiczną tworząc ją możliwie jak najbardziej zrównoważoną i proekologiczną.

Program obejmuje plan architektoniczny i urbanistyczny w skali osiedla mieszkalnego, stwarzający kameralną przestrzeń dla mieszkańców o wysokich walorach funkcjonalnych oraz estetycznych. Główną ideą w projektowaniu osiedla mieszkalnego było stworzenie zespołu mieszkaniowego stanowiącego strukturalną jednostkę w mieście do wygodnego i komfortowego mieszkania. Połączenie kwartałów zabudowy i budynków pomocniczych ze sobą tworząc wspólną miejską przestrzeń, jednocześnie z kameralnym otoczeniem danych kwartałów dla większej swobody i prywatności mieszkańców. Osiedle MAZE ESTATE wyróżnia się przede wszystkim dużą ilością zaprojektowanej zieleni na tarasach oraz na dachach, zachowując przy tym naturalny klimat, które bez wątpienia jest wyjątkowe w mieście. Rośliny są tym bardziej zauważalne, z racji iż wybijają się z jasnych elewacji w tynku z elementami drewna w kolorze lekkiej szarości. Mieszkańcy docenią wygodną, zabudowę, w której każde mieszkanie ma dostęp do przestronnego tarasu oraz obszernym garażom dzięki którym szukanie miejsca parkingowego pójdzie w niepamięć. Osiedle oferuje siedem budynków mieszkalnych na wysokość sześciu kondygnacji oraz trzy budynki usługowe dwukondygnacyjne.

MIEJSKI OŚRODEK KULTURY I REKREACJI W MYŚLENICACH


Budynek składa się z sześciu brył, które kompozycyjnie stanowią jednorodną, zwartą, dynamiczną formę architektoniczno-przestrzenną. Każda z brył różni się kształtem, wielkością i zwrotem połączenia, jednak wszystkie są spójne ze sobą bo jedna wywodzi się od sąsiadującej. Bryła obiektu jak i wewnętrzny układ poprzeczny został zaprojektowany tak, aby zapewnić pełną integrację z sąsiadującym otoczeniem, albowiem wyłania się z skarpy. Przed budynkiem znajduje się taras, z którego rozchodzą się ścieżki do parkingu i wzdłuż budynku na drugą stronę ulicy. Przewidziałam 42 miejsc parkingowych i dodatkowo dwa miejsca parkingowe dla osób niepełnosprawnych. Wejście do budynku znajduje się w centralnej części kubatury, pomiędzy halą basenową a media teką, która jest elementem wspólnym dla obydwu tych usług. Żeby powiększyć przestrzeń użytkową obiektu, powstała też część podpiwniczona, która razem z częścią parterową jest schowana w ziemi. Konstrukcja budynku to szereg cienkich ram z drewna klejonego przypominających przekroju podłużnym dachu falę. Przestrzenie między ramami zapełnia konstrukcja dachu, składająca się z drewnianych belek. Ściany kurtynowe basenu i holu są praktycznie w całości przeszklone, część mediateki została najbardziej ochroniona przed słońcem ze względu na dogodne warunki do nauki, jednak dostęp światła naturalnie został dostarczony przez świetliki lub od strony północnej z dużych okien lub przeszklonych oranżerii. Chcąc nadać jakiś oryginalny i charakterystyczny element dla tego budynku postanowiłam przeszklić ścianę fundamentową w narożniku z niecką basenową, w

sten sposób powstało akwarium z rybkami, które odsłania wnętrze basenu, dzięki czemu z zewnątrz możemy oglądać pływających ludzi a z wewnątrz wnętrze akwarium, które jest podświetlone jak i cała niecka basenowa.

PROJEKT DOMU JEDNORODZINNEGO W DĄBRÓWCE SZCZEPANOWSKIEJ

Indywidualny projekt domu jednorodzinnego dla programisty w Dąbrówce Szczepanowskiej. Budynek zlokalizowany w otoczeniu licznego zadrzewienia na działce na stoku z malowniczym widokiem na rzekę Dunajec. Okolica jest bardzo spokojna, mała gęstość zabudowy oraz ulica o małym natężeniu ruchu daje poczucie odizolowania z równoczesnym komfortem obcowania z naturą. Główną koncepcją w projektowaniu bryły budynku było łamanie i skręcanie płaszczyzny w pionie i poziomie, podkreślone innym materiałem wykończeniowym. Południowa podłoga tarasu łamie się w pionie jako ściana wykuszu, następnie podkreśla linię stropu parteru przechodząc miękko w pionie jako ściana o przekroju ćwierć okręgu aż do attyki, która prostopadle zakręca do północnej części dachu budynku. Poszczególne pomieszczenia budynku zostały podzielone ze względu na funkcję użytkowania oraz położenia względem stron świata. Na parterze kuchnia z jadalnią i salon są zlokalizowane z południowej i zachodniej części, garaż, łazienka i pomieszczenia gospodarcze, od strony północnej. Ściana elewacji jest całkowicie przeszklona na niezwykłą panoramę oraz dla dobrego doświetlenia całej otwartej części parteru. W południowej części z zewnątrz znajduje się duży taras z basenem
a z strony zachodniej basen. W centrum domu znajdują się reprezentacyjne zawijane schody, którymi dostaniemy się na piętro. Na którym znajdują się trzy sypialnie, dwie łazienki i gabinet oprócz tego duża przestrzeń która została zaprojektowana jako otwarta przestrzeń z biblioteczką oraz miejscem do wypoczynku.

PROJEKT OSIEDLA MIESZKALNEGO W ZABUDOWIE SZEREGOWEJ W
KRAKOWIE

Osiedle znajduje się w spokojnej dzielnicy na obrzeżach Krakowa. Gwarantuje to łagodną atmosferę podmiejskiej ciszy i codziennego obcowania z przyrodą przy jednoczesnej bliskości miasta. Jest to idealna lokalizacja dla ludzi ceniących sobie spokojne mieszkanie na przedmieściach z bliskim i dobrym połączeniem do centrum. Mało rozwinięta zabudowa i brak wielkich obiektów zapewniają szeroki krajobraz na zieleń i panoramę miasta. Otoczenie przez ogródki działkowe i rzekę może nam zagwarantować, że przez długi czas nie wyrośnie nam przed oknami las blokowisk. Działka oddalona jest od ulicy głównej więc oszczędza to nam zbędnego hałasu, szumów i świateł dochodzących z jezdni, zwiększając przy tym bezpieczeństwo i redukuje prawdopodobieństwo wystąpienia niechcianego wypadku. Teren osiedla został całkowicie zagospodarowany. Jest idealnym miejscem do zamieszkania dla rodzin z dziećmi. Oprócz części mieszkalnej znajduje się także obszar publiczny dla mieszkańców, bogaty w wysoką oraz niską roślinność . W obszarze tym będzie znajdować się plac zabaw oraz budynek usługowy w którym będzie znajdował się sklep spożywczy oraz przedszkole. Dodatkowo przestrzeń publiczna jest wyposażona w kosze na śmieci do segregacji odpadów i ławek do siedzenia. Miejsce daje mieszkańcom pole do integracji i przebywania razem w jednym i przyjaznym miejscu dla rodzin z dziećmi. Kameralna przestrzeń jest całkowicie oświetlona, dzięki czemu można czuć się bezpiecznie nawet o późnych wieczornych porach. Projekt przewiduje 48 działek o różnej wielkości dając możliwość wybrania dla siebie najlepszej opcji. Działki i ogrody mogą być dowolnie zagospodarowane przez właściciela w zależności od potrzeb i upodobań. Projektując osiedle chciałam aby zabudowa nie była bardzo zwarta, liczne przesunięcia i rozstaw brył o różnych kształtach sprawiają wrażenie wielopłaszczyznowości. Nie są jednym ciągiem figur tworząc prostopadłościan o płaskiej ścianie. Kolejnym istotnym aspektem było zapewnienie mieszkańcom otwartej przestrzeni miejskiej. Obecność przedszkola i placu zabaw na pewno będzie dużym udogodnieniem i wygodom dla rodziców. Budynek usługowy ma być przede wszystkim przeznaczony na sklepy by umożliwić ludziom możliwie najbliżej tą usługę. W głównej mierze zależało mi na tym by domy były jak najbardziej funkcjonalne, ergonomiczne i wygodne. Otwarta przestrzeń na parterze daje większą możliwość dla indywidualnego zagospodarowania przestrzeni i w zależności od własnych potrzeb i upodobań. Projektowałam je w taki sposób aby miały jak najwięcej powierzchni użytkowej redukując praktycznie do minimum powierzchnię nieużytkową, za która również płacimy. Największym problemem związanym z zabudową szeregową jest doświetlenie tylko z dwóch elewacji, stąd też zdecydowałam się na duże przeszklone powierzchnie, by zapewnić możliwie jak największy dopływ światła naturalnego i widoku na otoczenie.

PROJEKT ZAGOSPODAROWANIA PARKU ALEKSANDRY

Park jest położony w dolinie potoku Bieżanowskiego. Stanowi teren rekreacji i wypoczynku mieszkańców dużych osiedli mieszkaniowych o wysokiej intensywności zabudowy. Teren jest w zaniedbanym stanie, brak mu jakiegokolwiek zagospodarowania przestrzennego, istnieją ewentualnie jakieś wąskie ścieżki lub te wydeptane przez ludzi . Zieleń jest pozostawiona sama sobie. Brak zaprojektowanej architektury krajobrazu sprawia, że park wydaje się był bardzo zaniedbany i odstrasza, zamiast przyciąga ludzi. Głównym celem było zagospodarowanie terenu parku, stwarzając przestrzeń spotkań dla mieszkańców. Ważne też było aby zaprojektował ten teren tak aby zachował możliwie jak najwięcej miejsc zielonych a nawet stworzyć ich więcej, w konsekwencji usunięcia zabetonowanych placów i parkingów. Dlatego też powstały większe skupiska handlu w jednym miejscu. Jedno z nich wyrasta wręcz z ziemi, ponieważ w najniższym miejscu ma wysokość 3 m, a w najwyższym od strony ulicy prawie 15 m. Dach obiektu w całości pokryty jest zielenią, więc sprawia wrażenie ciągłości z trawnikiem, tworząc tez przez to zamknięcie perspektywiczne, izolując teren parku od hałasu głośnej ulicy. Ciągłością tego budynku jest wiata, która również jest pokryta roślinnością i zastępuje miejsce dla ówczesnych handlarzy. Chcąc zachować ciągłość parku powstał zielony tunel nad główna główną, który jest całkowicie pokryty trawą i niską roślinnością. Jednym z kluczowych elementów projektu było odizolowanie ruchu rowerowego od pieszego, dlatego powstał wiadukt rowerowy, który wznosi się na wysokość tunelu, kładąc się na nim. Do ścieżki rowerowej prowadzą dojazdy z ciągów pieszo-rowerowych ciągnących się przy ulicy. Gwarantując przy tym atrakcyjną jazdę pomiędzy koronami drzew. Alejki piesze tworzy siatka poprzecinanych pod różnym kątem ścieżek, tak aby piesi mili możliwie najkrótsza drogę w każde miejsce. Duża ilość zieleni sprawia że pieszy może oderwać się od tłoku miejskich ulic i pozwala w pełnym wymiarze obcować z naturą. Istotnym elementem w tworzeniu przestrzeli parku była zaprojektowanie pawilonów, których place na których stoją wynikły z siatki stworzonych przez chodniki. Pawilony mają być miejscem spotkać ludzi, i pełnić funkcję kulturowo-społeczną. Chciałam aby Pawilony były w pewien sposób rozpoznawalne, dlatego nadałam im różne nazwy i przypisane funkcje. Biorąc pod uwagę funkcje kulturowo-społeczną postanowiłam też zaopatrzyć w nią jedną z kubatur, oprócz handlu znajdziemy też restauracje, ośrodek z salą wielofunkcyjną, szkołę tańca czy przedszkole. Aby całkowicie wykorzystać zabudowane tereny, budynki zostały wyposażone dodatkowo w parkingi podziemne, aby zminimalizować liczbę aut parkujących na zewnątrz.

RESTYTUCJA STAREJ SYNAGOGI W TARNOWIE


Tematem projektu było przedstawienie nieistniejącej Starej Synagogi jako symbol wartości i kultury islamskiej ale przede wszystkim zachowanie i zabezpieczenie istniejącej substancji autentycznej, która przetrwała po dzisiejsze czasy. Projekt zawiera również nowe zagospodarowanie otoczenia najbliższego terenu, skweru od strony południowej z głównym wejściem oraz zagospodarowanie na nowo plac rybny, który już dawno stracił swoją funkcję a teraz służy jedynie jako parking.

Po spaleniu i wyburzeniu synagogi przez hitlerowców podczas II wojny światowej teren pełnił funkcję jako plac i miejsce kultu, a ocalała bima stała się symbolem strasznych wydarzeń. Głównym założeniem w projekcie było odtworzenie budynku Starej Synagogi nie zmieniając dotychczasowej funkcji. Dlatego projektowana bryła rekonstruując dawny budynek musiała stać się jedynie symbolem kultury i kultu wyznawców judaizmu oraz jednocześnie pomnikiem pamięci makabrycznych wydarzeń podczas wojny. Dlatego wszelkie elementy nowo projektowane są jedynie delikatną instalacją z siatki stalowej, które swoją formą mają przywoływać symbolicznie wcześniej istniejący budynek. Najważniejszą rzeczą jest zabezpieczenie i ochrona substancji autentycznej. Czyli zabezpieczenie wystających fundamentów oraz przede wszystkim konserwacja i ochrona bimy. Jest ona niezwykle ważna i cenna ponieważ jest to miejsce wykładania i czytania Tory i jest to jedyny element który pozostał po Synagodze. W 1987 roku bima dostała zadaszenie chroniące ją przed warunkami atmosferycznymi i
degradacją. Projekt przewiduje zmianę zadaszenia, które będzie nawiązaniem do frontowej ściany wykonanej z stalowej siatki. Podstawowa konstrukcja nowego dachu rozciąga się do wewnętrznej linii ścian, podpartej na dwunastu słupach w konstrukcji ramowej w pionie i kratownicowej w poziomie. Stalowe profile utrzymują szklane zadaszenie które ma na celu ochronienie starych murów bimy przed deszczem i innymi czynnikami atmosferycznymi. Stalowe słupki otacza stalowa siatka która na
wysokość słupów bimy łączy je sklepieniem, sklepieniem dziewięciokolebkowym które znajdowało się pierwotnie w Sali modlitw. Skwer znajdujący się z południowej strony Synagogi, został zaprojektowany tak aby zieleń wtapiała się w plac. Przestrzeń została wyposażona dodatkowo w
ławki oraz sadzawkę wodną. Zaprojektowana zieleń jest niska aby nie zacieniać placu, który przez budynki i ciasną zabudowę dostaje mało promieni słonecznych. Plac rybny który obecnie pełni funkcję parkingu został zaprojektowany w takim samym duchu stylu jak skwer. Również znajdują się tam ławki i zieleń, której zdecydowanie w mieście brakuje. Oczywiście funkcja jaką pełnił plac również musiała znaleźć swoje miejsce, dlatego projekt przewiduje również garaż podziemny dwukondygnacyjny z dziewięćdziesięcioma miejscami parkingowymi.