PROJEKT ZAGOSPODAROWANIA PARKU ALEKSANDRY

Park jest położony w dolinie potoku Bieżanowskiego. Stanowi teren rekreacji i wypoczynku mieszkańców dużych osiedli mieszkaniowych o wysokiej intensywności zabudowy. Teren jest w zaniedbanym stanie, brak mu jakiegokolwiek zagospodarowania przestrzennego, istnieją ewentualnie jakieś wąskie ścieżki lub te wydeptane przez ludzi . Zieleń jest pozostawiona sama sobie. Brak zaprojektowanej architektury krajobrazu sprawia, że park wydaje się był bardzo zaniedbany i odstrasza, zamiast przyciąga ludzi. Głównym celem było zagospodarowanie terenu parku, stwarzając przestrzeń spotkań dla mieszkańców. Ważne też było aby zaprojektował ten teren tak aby zachował możliwie jak najwięcej miejsc zielonych a nawet stworzyć ich więcej, w konsekwencji usunięcia zabetonowanych placów i parkingów. Dlatego też powstały większe skupiska handlu w jednym miejscu. Jedno z nich wyrasta wręcz z ziemi, ponieważ w najniższym miejscu ma wysokość 3 m, a w najwyższym od strony ulicy prawie 15 m. Dach obiektu w całości pokryty jest zielenią, więc sprawia wrażenie ciągłości z trawnikiem, tworząc tez przez to zamknięcie perspektywiczne, izolując teren parku od hałasu głośnej ulicy. Ciągłością tego budynku jest wiata, która również jest pokryta roślinnością i zastępuje miejsce dla ówczesnych handlarzy. Chcąc zachować ciągłość parku powstał zielony tunel nad główna główną, który jest całkowicie pokryty trawą i niską roślinnością. Jednym z kluczowych elementów projektu było odizolowanie ruchu rowerowego od pieszego, dlatego powstał wiadukt rowerowy, który wznosi się na wysokość tunelu, kładąc się na nim. Do ścieżki rowerowej prowadzą dojazdy z ciągów pieszo-rowerowych ciągnących się przy ulicy. Gwarantując przy tym atrakcyjną jazdę pomiędzy koronami drzew. Alejki piesze tworzy siatka poprzecinanych pod różnym kątem ścieżek, tak aby piesi mili możliwie najkrótsza drogę w każde miejsce. Duża ilość zieleni sprawia że pieszy może oderwać się od tłoku miejskich ulic i pozwala w pełnym wymiarze obcować z naturą. Istotnym elementem w tworzeniu przestrzeli parku była zaprojektowanie pawilonów, których place na których stoją wynikły z siatki stworzonych przez chodniki. Pawilony mają być miejscem spotkać ludzi, i pełnić funkcję kulturowo-społeczną. Chciałam aby Pawilony były w pewien sposób rozpoznawalne, dlatego nadałam im różne nazwy i przypisane funkcje. Biorąc pod uwagę funkcje kulturowo-społeczną postanowiłam też zaopatrzyć w nią jedną z kubatur, oprócz handlu znajdziemy też restauracje, ośrodek z salą wielofunkcyjną, szkołę tańca czy przedszkole. Aby całkowicie wykorzystać zabudowane tereny, budynki zostały wyposażone dodatkowo w parkingi podziemne, aby zminimalizować liczbę aut parkujących na zewnątrz.